Handel elektroniczny dynamicznie się rozwija. Coraz więcej osób kupuje online ze względu na wygodę, szybkość dokonywania transakcji i swobodę porównywania ofert. To motywuje przedsiębiorców do jeszcze bardziej wzmożonego działania w wirtualnej rzeczywistości. Oprócz tego, że wielu sprzedawców uzupełnia swoją sprzedaż stacjonarną o sprzedaż online, to również wielu decyduje się otworzyć na zagraniczne rynki. Jednym z takich kierunków jest Słowacja, czyli nasi południowi sąsiedzi. Z czym to się jednak wiąże? Chcąc świadczyć usługi drogą elektroniczną w innych krajach niż Polska, trzeba wziąć pod uwagę obowiązujące tam prawo i uwarunkowania kulturowe. Cały mechanizm działania i funkcjonowania e-sklepu, a także relacji pomiędzy klientem i sprzedawcą musi być zgodny z prawem. Chodzi również o najważniejszy dokument, czyli Regulamin sklepu internetowego na Słowacji, który musi znaleźć się na stronie każdego sklepu online. Zawiera on prawa i obowiązki obu stron – sprzedawcy i klienta. Są to informacje, które sprzedawca ma obowiązek przekazać konsumentowi, ale także zasady, na jakich odbywa się cały proces kupna-sprzedaży.
Regulamin musi być zrozumiały dla odbiorcy, więc należy go sporządzić w konkretnym języku, którym posługuje się klient. Ponadto musi powstać w oparciu o aktualne prawo obowiązujące w danym kraju, w tym przypadku jest to Słowacja. Trzeba ponadto uwzględnić fakt, że jest to kraj członkowski należący do Unii Europejskiej, a więc regulamin sklepu internetowego na Słowacji winien oprócz prawa słowackiego, uwzględniać regulacje unijne.
Nasza Kancelaria zajmuje się kompleksowo opracowywaniem regulaminów dla sklepów internetowych na zagraniczne rynki, w tym również na rynek słowacki. Posiadamy obszerną, aktualną wiedzę prawną przy współpracy z zagranicznymi prawnikami, a także współpracujemy z profesjonalnymi tłumaczami, którzy w tworzeniu dokumentów wykorzystują nie tylko swoje umiejętności językowe, ale też znajomość konkretnej kultury.
Co sprawia, że Słowacja jest atrakcyjnym kierunkiem biznesowym dla polskich przedsiębiorców? Jest to kraj, który ma jeden z najlepszych wskaźników dostępu do Internetu w Europie Środkowej, ponieważ wynosi on 85%. A jakie towary cieszą się największym zainteresowaniem? Na pierwszym miejscu uplasowały się media i elektronika z wynikiem 32,9% przychodów słowackiego e-commerce. Na drugim miejscu znalazła się żywność i higiena osobista, a dalej meble, sprzęt AGD i zabawki. Chcąc wybrać więc kierunek i grupę produktową, która z największym prawdopodobieństwem przyniesie sprzedawcy zysk, warto się kierować tymi danymi. Kluczowe jest jeszcze to, na co Słowacy zwracają największą uwagę. Kierują się przede wszystkim ceną, kupują tam, gdzie jest taniej. Ponadto ważne są dla nich koszty dostawy, powinny być możliwie jak najmniejsze. Oprócz tego liczą na dostępność towaru, który powinien do nich trafić jak najszybciej. Na stronie internetowej szukają więc informacji dotyczących czasu dostawy liczonego w dniach roboczych, a także ceny, jaką muszą dodatkowo zapłacić za dostawę.
Duże zainteresowanie produktami sprzedawanymi online, a także prężny rozwój e-commerce na Słowacji sprawia, że wielu polskich przedsiębiorców decyduje się na poszerzenie swojej działalności gospodarczej właśnie o ten rynek. Wymaga to od nich modyfikacji strony, jak też dopełnienia pewnych formalności, w tym stworzenia regulaminu sklepu po słowacku, z uwzględnieniem słowackiego prawa.
Resgulamin sklepu musi być na prawie słowackim i powinien mieć określoną strukturę oraz zawierać szczegółowe informacje dotyczące sprzedaży i zakupu produktów. W dokumencie nie może zabraknąć zasad korzystania ze sklepu. Musi być to dla klienta źródło wszelkiej wiedzy na wszystkie tematy związane z jego prawami i obowiązkami. Czego więc nie może zabraknąć w regulaminie sklepu internetowego po słowacku? Co trzeba uwzględnić przy tworzeniu tego dokumentu?
Jeśli na stronie e-sklepu jest możliwość rejestracji i założenia konta, w regulaminie muszą znaleźć się informacje dotyczą sposobu zakładania konta i korzystania z niego. Ponadto należy wspomnieć, czy jest to konieczne w celu złożenia zamówienia. Wszystkie informacje trzeba przekazać w sposób zrozumiały i przejrzysty. Należy zatem regulamin sklepu internetowego na Słowacji przygotować uwzględniając kwestie powyższe w języku słowackim i od strony technicznej podzielić na rozdziały i podrozdziały, aby ułatwić klientowi znalezienie interesujących go informacji. To, jakie informacje muszą znaleźć się w umowie zawieranej pomiędzy sprzedawcą, a klientem, reguluje nie tylko prawo. W znaczącym stopniu jest to kwestia charakteru prowadzonej działalności, rodzaju sprzedawanych produktów, a także dodatkowych funkcji, jakie oferuje strona internetowa.
Do innych dokumentów prawnych w ramach całościowego wdrożenia prawnego zaliczamy Politika ochrany osobných údajov (Politykę prywatności), Odstúpenie od zmluvy (Politykę zwrotów/Prawo odstąpienia od umowy). Do wdrożenia zaliczamy również informacje dotyczącą reklamacji do osobnej zakładki (Reklamácia/Zodpovednost za vady ) czy prawne klauzule, w tym RODO do umieszczenia na stronę sklepu.
Znajomość prawa słowackiego przy tworzeniu regulaminu jest niezbędna. Jednocześnie, decydując się na sprzedaż za pośrednictwem sklepu internetowego, trzeba znać unijne prawo e-commerce. Unia Europejska bardzo ułatwia sprzedawcom prowadzenie działalności gospodarczej. Jest to związane z ujednoliconym prawem, dzięki czemu we wszystkich państwach członkowskich jest ono takie samo. Przykładowo, wszystkie sklepy internetowe mają obowiązek umieszczania na stronie www ważnych informacji związanych z warunkami zakupów czy też każdy konsument ma prawo odstąpienie od umowy bez podania przyczyn i zwrotu towaru w terminie 14 dni. Podobnie jak przy tworzeniu regulaminu dla polskiego e-commerce, gdzie pod uwagę bierze się przepisy prawa polskiego, również w przypadku słowackiego e-commerce należy uwzględnić przepisy słowackiego prawa. Trzeba się więc kierować zarówno uwarunkowaniami prawnymi Unii Europejskiej, jak też kraju, na rynek którego kierowane są usługi i sprzedaż. To wymaga wszechstronnej wiedzy prawnej i jej bieżącej aktualizacji. Wielu przedsiębiorców decyduje się na tłumaczenie regulaminów z języka polskiego na język obcy. Nie jest to dobre ani bezpieczne rozwiązanie. Problemem jest nie tylko niedopasowanie treści dokumentu do zasad sprzedaży, które są znane odbiorcy z jego rodzimego rynku, ale także niezgodność z prawem słowackim. Zatem samo tłumaczenie polskiego regulaminu spowoduje, iż będzie on niezgodny z regulacjami słowackimi, za co grożą sankcje, w tym finansowe. Jeżeli zakładasz sklep internetowy na Słowacji, regulamin musi być dostosowany do prawa słowackiego, ponieważ główny rynek odbiorców to konsumenci ze Słowacji. Oczywiście pomijamy sprzedaż B2B, gdzie występuję większa swoboda. Ważne jest więc przy sprzedaży B2C, aby dostarczyć klientowi taki dokument, który będzie on mógł bez problemu zinterpretować. Trzeba więc go dostosować nie tylko pod względem prawnym, ale i językowym oraz kulturowym.
Zmiany wynikające z dyrektyw unijnych we wszystkich państwach członkowskich
1. Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady UE 2023/2673 z dnia 22 listopada 2023 r. zmieniająca dyrektywę 2011/83/UE w odniesieniu do umów o usługi finansowe zawieranych na odległość oraz uchylająca dyrektywę 2002/65/WE.
Przypomnijmy, iż Dyrektywą 2002/65/WE Parlamentu Europejskiego i Rady 3 ustanowiono na poziomie unijnym przepisy dotyczące sprzedaży konsumentom usług finansowych na odległość. Jednocześnie dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/83/UE 4 ustanowiono między innymi przepisy mające zastosowanie do umów sprzedaży towarów i umów o świadczenie usług zawieranych na odległość między przedsiębiorcą a konsumentem. Dyrektywa 2011/83/UE, podobnie jak dyrektywa 2002/65/WE, przewiduje prawo do informacji przed zawarciem umowy oraz prawo do odstąpienia w przypadku niektórych umów konsumenckich zawieranych na odległość. Komplementarność tych dwóch dyrektyw jest jednak ograniczona. Transformacja cyfrowa przyczyniła się do zmian na rynku usług finansowych, których nie przewidziano w momencie przyjęcia dyrektywy 2002/65/WE.
Zmiany dotyczą obowiązku wdrożenia w sklepach internetowych wyraźnego, łatwo dostępnego przycisku służącego do odstąpienia od umowy. W przypadku umów zawieranych na odległość za pośrednictwem interfejsu internetowego przedsiębiorca zapewnia konsumentowi możliwość odstąpienia od umowy również za pomocą funkcji odstąpienia od umowy. Funkcja odstąpienia od umowy jest oznaczona słowami „odstąp od umowy tutaj” lub odpowiadającym im jednoznacznym sformułowaniem w czytelnej formie. Funkcja odstąpienia od umowy musi być stale dostępna przez cały okres na odstąpienie od umowy. Musi być umieszczona w wyróżniony sposób na interfejsie internetowym i łatwo dostępna dla konsumenta.
Ta dyrektywa jak wspomniano powyżej dotyczy również usług finansowych. Umowy kredytowe, ubezpieczeniowe, płatnicze i inne umowy finansowe zawierane online również będą objęte zasadą prawa odstąpienia od umowy, a konsumenci będą mieli jasno zagwarantowaną możliwość rezygnacji. Przedsiębiorcy oferujący usługi finansowe zostaną objęci obowiązkiem dostarczenia, przed zawarciem umowy, wyczerpujących informacji o charakterze usługi, jej kosztach, skutkach opóźnień lub braku płatności oraz o prawach konsumenta. Konieczne będzie również zapewnienie łatwego w obsłudze interfejsu online z widocznym i jednoznacznie oznaczonym przyciskiem umożliwiającym odstąpienie od umowy.
19 grudnia 2025: Kraje UE muszą wdrożyć dyrektywę do prawa krajowego (Polska: nowelizacja ustawy o prawach konsumenta).
19 czerwca 2026: Obowiązkowe stosowanie we wszystkich transakcjach w państwach członkowskich
W związku z powyższym również regulamin sklepu po słowacku musi uwzględniać te zmiany.
2. Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2024/1799 z dnia 13 czerwca 2024 r. w sprawie wspólnych zasad promujących naprawę towarów raz zmiany rozporządzenia (UE) 2017/2394 oraz dyrektyw (UE) 2019/771 i (UE) 2020/1828 (tzw. dyrektywa R2R, od ang. Right to Repair).
Niniejsza dyrektywa ustanawia się wspólne zasady wzmacniające przepisy odnoszące się do naprawy towarów, tak aby przyczynić się do prawidłowego funkcjonowania rynku wewnętrznego, przy jednoczesnym zapewnieniu wysokiego poziomu ochrony konsumentów i środowiska.
Niniejsza dyrektywa stosuje się do naprawy nabytych przez konsumentów towarów w przypadku wystąpienia lub ujawnienia się wady nieobjętej odpowiedzialnością sprzedawcy na podstawie art. 10 dyrektywy (UE) 2019/771 (tzw. Towarowa) – Z tego art. wynika, iż Sprzedawca odpowiada wobec konsumenta za brak zgodności z umową istniejący w momencie dostawy towarów i który ujawnił się w ciągu dwóch lat od tego momentu
Art. 5 i 6 (Obowiązek naprawy i informowanie o naprawie) stosują się wyłącznie do towarów, w odniesieniu do których wymogi dotyczące możliwości naprawy są przewidziane w aktach prawnych Unii wymienionych w załączniku II, i w zakresie, w jakim wymogi te określono.
pralki dla gospodarstw domowych i pralko-suszarek dla gospodarstw domowych
zmywarki do naczyń dla gospodarstw domowych
urządzenia chłodnicze
wyświetlacze elektroniczne
sprzęty do spawania – rozporządzenie Komisji (UE) 2019/1784 (5)
odkurzacze
serwery i produkty do przechowywania danych
telefony komórkowe, telefony bezprzewodowe i komputery typu slate
suszarki bębnowe dla gospodarstw domowych
towary zawierające baterie do lekkich środków transportu
Producent na prawia towary, na wniosek konsumenta , w odniesieniu do których w aktach prawnych Unii wymienionych w załączniku II określono wymogi dotyczące możliwości naprawy, w zakresie określonym w tych wymogach.
Producent nie jest zobowiązany do naprawienia takich towarów, w przypadku gdy ich naprawa jest niemożliwa.
Naprawa, o której mowa w ust. 1, odbywa się zgodnie z następującymi warunkami:
a)wykonuje się ją nieodpłatnie lub za rozsądną cenę; b)naprawę wykonuje się w rozsądnym terminie od momentu, w którym producent wszedł w fizyczne posiadanie towaru lub otrzymał towar od konsumenta, lub od momentu, w którym konsument zapewnił producentowi dostęp do towaru;c)na czas naprawy producent może nieodpłatnie lub za rozsądną opłatą użyczyć konsumentowi towaru zamiennego; oraz d)w przypadku gdy naprawa jest niemożliwa, producent może zaoferować konsumentowi towar odnowiony.
Jeżeli producent udostępnia części zamienne i narzędzia, musi je oferować w rozsądnej cenie, która nie zniechęca do naprawy.
Producenci muszą zapewniać konsumentom informacje na temat wysokości opłat pobieranych za typową naprawę towarów. Informacje powinny być dostępne na stronie internetowej producenta.
Producenci nie mogą stosować żadnych technik, które utrudniają naprawę towarów.
Producenci nie mogą odmówić naprawy towarów wyłącznie z tego powodu, że poprzednia naprawa została wykonana przez inne osoby.
Konsumenci mogą zwrócić się o naprawę do dowolnego wybranego przez siebie podmiotu zajmującego się naprawą.
Dyrektywa ustanawia europejską platformę internetową napraw, aby umożliwić konsumentom znalezienie firm zajmujących się naprawą. Do dnia 31 lipca 2027 r. Komisja opracowuje wspólny interfejs internetowy dla europejskiej platformy.
Unia Europejska wprowadza dla przedsiębiorców ułatwienie w realizacji niektórych z tych obowiązków. Firmy będą mogły udostępniać konsumentom „Europejski formularz informacji o naprawie”. Dyrektywa zakłada, że jeśli przedsiębiorca przekaże taki formularz, to oznacza, że dostarczył wszystkie wymagane informacje.
Państwa członkowskie wprowadzają w życie przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wykonania niniejszej dyrektywy najpóźniej do dnia 31 lipca 2026 r.
3. Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2024/825 z dnia 28 lutego 2024 r. w sprawie zmiany dyrektyw 2005/29/WE i 2011/83/UE w odniesieniu do wzmocnienia pozycji konsumentów w procesie transformacji ekologicznej poprzez lepszą ochronę przed nieuczciwymi praktykami oraz lepsze informowanie
Celem dyrektywy jest przyczynienie się do właściwego funkcjonowania rynku wewnętrznego, w oparciu o wysoki poziom ochrony konsumentów i środowiska, oraz aby poczynić postępy w transformacji ekologicznej, należy umożliwić konsumentom podejmowanie świadomych decyzji o zakupie, a tym samym wspierać bardziej zrównoważone wzorce konsumpcji. Oznacza to, że przedsiębiorcy odpowiadają za dostarczanie jasnych, istotnych i wiarygodnych informacji. W związku z tym do unijnego prawa ochrony konsumentów należy włączyć przepisy szczegółowe w celu zwalczania nieuczciwych praktyk handlowych, które wprowadzają konsumentów w błąd i uniemożliwiają im dokonywanie zrównoważonych wyborów konsumpcyjnych, takich jak praktyki związane z przedwczesnym starzeniem się towarów, wprowadzające w błąd twierdzenia dotyczące ekologiczności (pseudoekologiczny marketing), wprowadzające w błąd informacje na temat społecznych cech produktów lub działalności przedsiębiorców lub nieprzejrzyste i niewiarygodne oznakowania dotyczące zrównoważonego charakteru
Aby konsumenci mogli podejmować bardziej świadome decyzje i aby stymulowali popyt na bardziej trwałe towary oraz ich podaż, przed zawarciem umowy należy podać szczegółowe informacje na temat trwałości i możliwości naprawy produktu w odniesieniu do wszystkich rodzajów towarów. Ponadto w przypadku towarów z elementami cyfrowymi, w odniesieniu do treści cyfrowych i usług cyfrowych konsumenci powinni być informowani o okresie, w którym dostępne są bezpłatne aktualizacje oprogramowania.
Zharmonizowana informacja musi zawierać przypomnienie o głównych elementach prawnego obowiązku zapewnienia zgodności z umową, w tym o jego minimalnym okresie obowiązywania wynoszącym dwa lata, jak przewidziano w dyrektywie (UE) 2019/771, oraz ogólną adnotację, że okres obowiązywania prawnego obowiązku zapewnienia zgodności z umową może być dłuższy na mocy prawa krajowego.
Zharmonizowane oznakowanie powinno być umieszczone w widocznym miejscu i w taki sposób, aby konsument mógł łatwo stwierdzić, który konkretny towar korzysta z handlowej gwarancji trwałości udzielanej przez producenta bez dodatkowych kosztów, obejmującej cały towar i obowiązującej przez okres dłuższy niż dwa lata.
W związku z powyższym również regulamin sklepu internetowego na Słowacji musi uwzględniać te regulacje. Ponadto strona będzie musiała zostać dostosowana do tych wymogów w zakresie odpowiedzialnosci za wady i gwarancji trwałosci.
Poza dyrektywami warto wspomnieć o rozporządzeniach, obowiązujących bezpośrednio.
AI ACT- Akt o sztucznej inteligencji (AI Act) – Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2024/1689.
AI ACT został przyjęty w 2024, ale wprowadzono okresy przejściowe
2 lutego 2025 r. – to moment, gdy zaczął obowiązywać przepis dotyczący zakazanych systemów AI oraz wymogów w zakresie edukacji i świadomości AI (AI literacy). 2 sierpnia 2025 r. – weszło w życie część regulacji odnoszących się do ogólnych modeli AI (GPAI) i nowego ramowego systemu zarządzania. Natomiast 2 sierpnia 2026 r. zacznie obowiązywać większość zasad AI Act. Jeszcze jest dodatkowy termin 2 sierpnia 2027 r. dla systemów wysokiego ryzyka, które są zintegrowane z produktami już objętymi unijnymi regulacjami sektorowymi.
AI ACT ma wpływ na sklepy internetowe, jeżeli korzystają z takich narzędzi, które w oparciu o algorytmy rekomendują produkty, analizują zachowania klientów, sprawdzają zdolność kredytową lub występuje chatbot, który odpowiada na pytania. W związku z powyższym x kwestii należy doregulować w dokumentach. Ważne jest, aby sprzedawca posiadał dokument o zgodności z AI Act.
Od 12 sierpnia 2026 wchodzi w życie również EU Verpackungsverordnung– rejestracja opakowań w każdym kraju dostawy. Nowe rozporządzenie dotycząca opakowań (EU-Verpackungsverordnung, często określane skrótem PPWR) ma zastąpić dotychczasowe zasady. Przedsiębiorcy wprowadzający opakowania na rynek UE będą musieli zarejestrować się w krajowych rejestrach EPR (Rozszerzonej Odpowiedzialności Producenta) w każdym kraju członkowskim, gdzie sprzedają produkty, finansując ich zbiórkę i recykling.
W odniesieniu do rynków CZ i SK istnieje możliwość prowadzenia sprzedaży również przez marketplace. Jednym z nich jest Kaufland, który bardzo prężnie się rozwija oprócz swoich detalicznych sklepów stacjonarnych i rozszerzył możliwość sprzedaży na rynek czeski i słowacki, dla Sprzedawców, którzy posiadali już konto na niemieckim Kauflandzie. W odniesieniu do rynku SK występuje tutaj obowiązkowy cały pakiet dokumentacji prawnej, który jest tożsamy z analogicznymi wymogami z Kaufland.de i Kaufland.cz, tylko dokumenty prawne powinny być przygotowane wedle prawa słowackiego. Najważniejszy jest regulamin sklepu na Kaufland na Słowacji tzw. (Všeobecné obchodné podmienky. Oprócz najważniejszego dokumentu w ramach pakietu niezbędna jest Polityka prywatności, Polityka zwrotów i Nota informacyjna ze stopką firmy wedle prawa słowackiego oraz zgodne z Regulaminem Kaufland.). Nasza Kancelaria prawna służy pomocą we wdrożeniu na kaufland.sk.
Zamierzasz sprzedawać na Słowacji zgodnie z prawem? Potrzebujesz profesjonalny regulamin sklepu internetowego na Słowacji? Nasza Kancelaria prawna pomoże w kompleksowym wdrożeniu Państwa dedykowanych sklepów bądź sprzedaży na dany marketplace np. kaufland.sk.
